امتحان!!!!!   

 

دارم میرم پیشواز!

از فردا تلفنام شروع میشه! ( _چی شد؟ چیکار کردی؟...   _هیچی! خراب شد!)

 

میشه به همون حرف های تسکین دهنده ی همیشگی پناه برد.

"قبول نشدی که نشدی ، مگه آسمون به زمین اومده!"

 

تو دلم میخندم. به اینکه درسی نخوندم که بخاطرش ناراحت باشم!

این بین چیز دیگه­ای آزارم میده. فرصت هایی که با قبول شدن می شد بدست آورد. و شاید دیگه هیچوقت نتونم بدست بیارم ...

سخته آدم امیدوار باشه ، خیلی هم امیدوار !

 

لینک